De koude voelt als een medicijn – Hans Emmink

Deelnemer Hans Emmink

Hans Emmink (50 jaar) is al zijn hele leven woonachtig in Emmeloord en heeft aan beide edities van Ice4Life deelgenomen. Hans vertelt ons dat ongeveer vijf jaar geleden zijn fascinatie voor de koude en ademhalingsoefeningen is ontstaan.

Al jarenlang kampte Hans met de ongemakken van de ziekte van Crohn., In zijn zoektocht naar verbetering van levenskwaliteit, kwam hij bij Wim Hof (de Iceman) terecht. Na een workshop bij Wim voelde Hans dat er iets in gang was gezet in zijn lichaam. Sinds dat moment past Hans dagellijks toe wat hij toen heeft geleerd.

De ademhalingsoefeningen, focus en koude training smaakten naar meer. Een verdiepingsworkshop bij Wim Hof bleek uiteindelijk de start van zijn instructeursopleiding te zijn. Hans ging een week met Wim mee naar Polen en beklom in korte broek en met ontbloot bovenlichaam de Snezka. Een uitzonderlijke prestatie bij temperaturen ver beneden het vriespunt! Gedurende zijn zoektocht naar een gezondere levensstijl volgde Hans o.a. ook een opleiding voor Meditatietrainer en deed hij de opleiding tot Yogadocent bij de YogaNu studio in Emmeloord.

In Tanzania leerde Hans Mark Bos kennen. Zowel Mark als Hans waren vastberaden de Kilimanjaro te bedwingen. Ondanks hun ziektes hielden ze het beiden vol. “Je geest kan meer dan je denkt”, aldus Hans.

Mark Bos inspireerde de Kilimanjaro-groep om mee te doen aan Ice4Life in IJsland.

Helaas kon Mark door zijn ziekte daar zelf niet meer aan deelnemen.  Net als Mark benadrukt Hans dat je niet automatisch moet accepteren dat alleen medicatie ziekte kan bestrijden. Om meer kwaliteit van leven te krijgen zijn er meer mogelijkheden, eventueel in combinatie met medicijngebruik.

Door de koude en ademhalingsoefeningen krijgt Hans meer energie. Met resultaat: op dit moment heeft Hans geen medicatie nodig.

Afgelopen september heeft Hans met een eigen groep wederom de Kilimanjaro bedwongen. Hij kan er geen genoeg van krijgen: het plan is om in september 2018 voor de derde ronde te gaan!

Hans plonst minimaal 2x per week met een groep in de Casteleijnseplas in de Noordoostpolder. Hij geniet volop van het leven nu hij de ziekte van Crohn onder controle heeft. Hij hoopt met zijn verhaal anderen te kunnen inspireren.

“Ice4Life is een mooi initiatief, waarbij mensen met hetzelfde doel elkaar steunen.” Je eigen lichaam uitdagen en niet pamperen, dat is wat Hans zo aanspreekt aan de groep die de afgelopen twee jaar heeft deelgenomen. “En het gaat niet alleen om zieke mensen. Ook gezonde mensen willen immers gezond blijven”, aldus Hans. Op 27 januari gaat Hans weer ijskoud diep voor een ander. Want dat is waar Ice4life voor staat: je eigen grenzen verkennen en anderen bewust maken van de positieve effecten van koude en ademhaling op de gezondheid.

De koude is verslavend het geeft rust – Henk van den Berg

Deelnemer Henk van den Bergh

Henk van den Bergh (55 jaar) zijn hele leven al woonachtig in Blaricum heeft aan beide edities van Ice4Life deelgenomen. Henk vertelt dat hij het evenement in IJsland heel spannend vond. Er stak een sneeuwstorm op en op enig moment werden we verzocht terug te gaan. We werden opgevangen en in een busje teruggebracht naar het hotel. De koude was intens, maar even zo zwaar was het feit dat je uit je focus gehaald werd. De wedstrijd werd gestaakt. Want ja veiligheid staat voorop. Toen had ik al wel inmiddels 9 minuten in het ijswater vertoeft en 10 kilometer hardgelopen in de sneeuwstorm.

Ondanks deze ervaring ging Henk ook afgelopen januari mee naar Uttendorf in Oostenrijk. Dit evenement heeft Henk als ongemakkelijk en comfortabel ervaren. De koude blijft heftig. ook in Uttendorf was het koud, gevoelstemperatuur -16 graden, maar we konden daar direct onder de warme douche. En dat is wel heel prettig na zo’n evenement, aldus Henk.

De reden dat Henk ooit begonnen is met ademhalingsoefeningen en koude training is dat hij reuma heeft. Niet voor de hand liggend zou je zeggen. Maar voor Henk wel. Zoals Henk zelf zegt je kan meer doen met je lijf dan dat jezelf voor mogelijk houdt. Via trainingen bij Wim Hof (de enige echte Ice Man) leerde hij Mark Bos kennen. Samen met groep van 26 vrouwen en mannen beklommen zij in 48 uur de Kilimanjaro. Zowel Mark als Henk waren vastberaden de Kilimanjaro op te klimmen in korte broek en ontbloot bovenlijf. Ondanks hun ziekte waren ze vastberaden dit vol te houden, de diepe gaten die op je weg komen toch weer doorgaan. Dit schepte een band tussen Mark en Henk. Fietsend op de MontBlanc werd hun vriendschap bezegeld.

De koude is verslavend het geeft rust en dat het lijf luistert naar wat ik wil.

Zo komt het dan ook dat Henk inmiddels vele medestanders heeft die zijn voorbeeld dagelijks volgen door in de winterperiode te dippen in het Gooimeer. Henk vindt dat geen verdienste van hemzelf. Hij vindt het vooral leuk dat hij mensen zover krijgt om het koude water in te gaan. Ongeacht wat het is maar mentaal en fysiek wordt iedereen hier sterker door.

Henk gaat ook volgend jaar weer meedoen aan Ice4Life in Uttendorf. Er gaat tevens een groep meedoen die Henk zover heeft gekregen om te gaan dippen in het Gooimeer en nu gezellig mee gaan naar Oostenrijk. En reken erop dat lang niet iedereen de eerste keer van harte het koude water in gaat. Daar is wel wat overredingskracht voor nodig. Maar dan ben je bij Henk in goede handen om dat te begeleiden. Denk je erover om ook volgend jaar mee te doen dan adviseert Henk je om vooral te gaan trainen. Ademhalingsoefeningen en koude training te volgen. Het is een koud kunstje, maar geen eenvoudig koud kunstje. Heb respect voor de koude.

Henk benadrukt dat door de ademhalingsoefeningen en de koude hij de dokter aan de zijlijn heeft weten te krijgen. De dokters kunnen me niet genezen van de reuma. Zelf heb ik er heel veel invloed op. Ik bepaal mijn eigen medicatie. In een voetbalwedstrijd moet je scoren om te winnen. Je weet immers zelf waar de goal is. Daar moet je naar toe.

Op 27 januari 2018 geeft Henk zich weer bloot voor een ander. Want dat is waar Ice4Life voor staat je bloot geven voor een ander door zelf diep te gaan en je eigen grenzen te verleggen.